कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तप्त होतां धरणी माता, शांत करी वर्षा तिजला प्रफुल्लतेचे झरे फुटती,   आंतूनी त्या मातीला…..१, जलमय होती नदी नाले,  दुथडी भरूनी वाहती धबधब्यातील खरी शोभा,  वर्षामुळेंच दिसती…२, हिरव्या रंगीं शाल पसरते,  धरणी माते वरी ऊब यावी म्हणून मेघांचे,  आच्छादन ती करी….३, वर्षा धरती बहिणी असूनी,  प्रभूची भावंडे उचंबळूनी प्रेम येतां,  धावून येते तिजकडे….७ डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० […]

नको लागूस प्रसिद्धीच्या मागें मागे येईल स्वयं ती तुझ्याच संगे संगे निराशूनी जावू नकोस रागें रागें हिंमत बांधूनी जावेस तू आगे आगे विणाविस तू यशाची शाल धागे धागे| सुखाच्या छटा चमकूनी रंगे रंगे सतत रहावे जीवनी जागे जागे तेव्हाच यश येत असते भागे भागे डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com

नाचत होत्या दोन बाहुल्या, इकडून तिकडे  । टकमक पाहात हांसत  होत्या,  चोहीकडे  ।।१।। झीम्मा खेळे, फुगडी खेळे,  गरगर फिरती  । हातवारे करुन त्या,  माना डोलावती  ।।२।। जवळ येवून गुजगोष्टी,  सांगे एकमेकींना  । सासू नणंद यांच्या,  कुलंगड्या काढतांना  ।।३।। सुख दुःखाच्या कथा,  सांगितल्या त्यांनीं  । कांहीतरी करुन दाखवूं, वदल्या दोघीजणी  ।।४।। अज्ञानी गरीब बिचाऱ्या,  जेंव्हा संकल्प करती  […]