कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सरता दिवस, राहते उभी सामोरी सांज जशी प्रसन्न प्राची, तशीच सांजही सुंदर अंतरात भावनांची लोभस ती सोनसळी जीवा सुखावणारी सांजाळ क्षितिजावर सुखाचाच संसार, नाही कुणाशीही वैर तृप्तले, सारे जीवन केले प्रेम सर्वावर आता आठविती क्षण सारेच हरवलेले होता आत्ममुख मन होई कातर कातर आता न अंतरी सुखदुःखाचे मोजमापदंड सारेच आपुले, हाच भाव जागो निरंतर जगताजगता राखावित […]

गंधाळ प्रीतीचा अजरामर चाफा प्राजक्त बकुळ मोगरा गुलाब जाई निशिगंध लाजरा तो तुच माळलेला गं गजरा… धुंद बेधुंदले आसमंत सारे आजही तोच माहौल न्यारा ओढ़ प्रीतीची आसुसलेली लोचनी तुझा प्रसन्न चेहरा… तुच गंधाळ सुमनी कुसुम सुगंधा दरवळ तो मनास भुलविणारा मी सारे सखये विसरू कसे गंधाळणारा तो तुझा गजरा… ******** — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. […]

स्मृतीलहरींच्या झुल्यावरती मी नित्य सुखात झुलतो आहे आठव सारेच गगनभारले भावशब्दातुनी गुंफीत आहे सुखदुःखांची संमिश्र सावली अजुनही ती साथसंगती आहे मनांतर कधी नाही बदलले संवेदना नैसर्गी तीच आहे जढणघड़ण सुंदर संस्कारांची जीवन आज कृतार्थी आहे मैत्र नात्यांचे छान लाभले हीच जन्माची श्रीमंती आहे — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. ३०९ २८/११/२०२२

परवलीचाच शब्द आता हे माझे अन तेही माझे स्वार्थाचा हव्यास आगळा जे आहे ते सारे माझे खरे कुणाचे काही नसते तसे जगणेच ठरते ओझे प्रेमभाव एक बाजार आता नाते एक कर्तव्याचे ओझे सत्य केवळ श्वास क्षणाचा अंती कळते रिक्तपण माझे जेंव्हा होई जीव कासाविस विसरूनी जाते तुझे माझे ******** — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. ३०८ […]

वंदन वंदन त्या विभूतीला.. मानवतेच्या महामानवाला..।। धृ ।। जो जाणतो अर्थ मानवतेचा.. मानव! एकच धर्म मानवी.. सर्वाठायी एकची आत्मा.. वंदन वंदन त्या विभूतीला..।।..१ विवेकीनिधर्मी,चारित्र्यागृही.. स्पृश्यास्पृश्यतेचा, विरोधक.. जगती, मानवतेचाच पुजारी.. वंदन, वंदन त्या विभूतीला..।।..२ प्रज्ञावंती, नितीज्ञ तो सहिष्णू.. मानवी संस्कृतीचा अध्यापक.. बुद्ध! आगळाच परिवर्तनाचा.. वंदन, वंदन त्या विभूतीला..।।..३ भारतीय संविधानाचा उद्गाता.. जगतवंद्य! हा श्रेष्ठमहामानव.. अमर, देशभक्त भारतभूमीचा.. […]

गहिवरलेल्या अव्यक्ताला भावनांचा फुटतो पाझर भेटीसाठी आसुसलेले शब्दशब्द होती अनावर उलघाल अधरी मौनाची नेत्री दाटुनी येते अंबर सावळबाधी धूसर सारे कातरवेळ कातर कातर व्यथा मनीची बावरलेली तरी प्रसवते काव्य सुंदर शब्दाशब्दांची ओढ़ लाघवी सुखावतो हा जीव निरंतर ********* — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. ३०७ २६/११/२०२२

न बोलताच ती निघुनी गेली मी उमजायचे उमजूनी गेलो कळलेच नाही तीचे वागणे आठवणीत मी जगत राहिलो घडायचे ते ते घडुनी गेले मौनाचा अर्थ मी लावित गेलो तिच्याच लोचनी भाव नि:शब्दी मी उमजायचे उमजूनी गेलो पराधीनता हा शाप जीवनी व्यर्थ जगणे जगी जगत राहिलो आज अव्यक्ताचे गूढ उकलले हेच समाधान मानित राहिलो ********* — वि.ग.सातपुते (भावकवी) […]

प्रत्येकाचेच जग वेगळे सुखदुःखही वेगवेगळे संवेदनांची जाणीव एक तिथे नसते काही वेगळे सृष्टीही सारी एकसारखी काही नसते कुठे वेगळे ऋतुंचे आविष्कार सारखे सुखावणारे क्षण आगळे नित्य पांघरित चैतन्याला भोगावे जगण्याचे सोहळे जन्म मरण हे एकची सत्य याहुनी जीवन नाही वेगळे जीवाजीवा सुखवित जावे कृतार्थ जीवन हेच आगळे — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. ३०५ २५/११ २०२२

आता काय बोलायाचे आता काय ऐकायाचे घडणारे ते घडूनी जाते सारे समजून घ्यावयाचे तडजोडित, मन:शांती शल्य कुणास सांगायाचे स्वप्नी आठवांचे मोहोळ सांगा ? कसे थोपवायचे ऋणानुबंध गतजन्मांचे सारे सावरित जगायाचे मैत्र! निर्मोही सावरणारे तेच सदा अंतरी जपायचे मुक्तिचाच ध्यास जीवाला हरिनामात सुखी रमायचे — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. ३०४ २५/११/२०२२

तू माळल्या बकुळीचा गंध अंतरात दरवळतो अजुनही आली कित्येक बेधुंद वादळे स्मरण तुझे अंतरी अजुनही सारेसारे आजही तसेच आहे मी न काही भुललो अजुनही जिथे जिथे जाते नजर माझी तुझेच ते ध्यासभास अजुनही तूच रुजलिस अशी हृदयांतरी स्पंदनी चैतन्य तुझेच अजुनही ******** — वि.ग.सातपुते (भावकवी) (9766544908)  रचना क्र. ३०३ २४/११/२०२२