कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कुणी असे कोणी तसे, कित्येक काही ठरवतात, मध्येच काय मग बिनसते, सगळेच डाव मोडतात,–!!! कोण येते आणिक आपुली, जादू करुनी जाते,– नाम तिचे असते नियती, नियत ते परास्त करते,–!!! ठरवून गोष्टी बिघडती, आकस्मिक बसतात धक्के, एकदम मग कोण कसे, माणसास कळून चुके, –!!! राजकारण,अनीतीअन्याय, किती गोष्टींचे आपण बळी, सत्तालोलूप मदांधांमुळे, जनता चिरडली जाई खरी,–!!! पैसा एक […]

तारकापुंजाचे कौतुक व्हावे, चंद्राचे तर नेहमीच असे, अवतीभोवती चांदणं घोळका, तरच चंद्र उठून दिसे,–!!! खरेतर चंद्रावरती, डाग किती, चांदणे केवढे असते निखळ, लुकलुकण्याची किमया त्यांची, चंद्राच्या तर न गावी निव्वळ,–!! नियम दुनियेचा कठोर असे मोठा तोच पुढे येतो, लहानांना विसरती सारे, मोठेपणाच श्रेष्ठ ठरतो,–!!! चांदण्यांची सैर चालू, अहोरात्र, दिनांतरी, चांदव्याचा खेळ चालतो, आमुच्याशी निरंतरी,–!!! ढगाढगांतून तो […]

आर्त तन हे, आर्त मन हे, करुणानिधे,तुला साद रे, शांती, प्रेम, आस्था, गेल्या भावना कुठे रे,–!!! उगा काळीज उलते, मन किती धास्तावते, का मम अंतरातुनी, अस्वस्थपण छळते रे,–!!! सांग तुझ्याविना माझा, असेल कोण त्राता रे, कोलाहल दाटे मनी, ही जीवनाचीच करणी, घायाळ हृदया, न वाली, जावे कुठे,विधात्या रे,–!!! सुखाची कशी वानवा असे, दुःख, अमोज अगणित रे […]

साथ लतावेलींची, सोबत झाडफांद्यांची, संगत तूप साखरेची, तशी जोडी आपुली, आपण दोघे पती-पत्नी असूयांत जन्मोजन्मी,–!!! हिमगौरी कर्वे.©

संध्यासमय येताच पक्षी, घरट्याकडे सारे निघाले, किती दूर, किती योजने, लांबवरी फार उडाले,–||१|| किलबिलाट करत पिल्ले, असतील वाट पाहत, सय येता त्यांची एकदम, पंखात जसे बळ शिरत,–||२|| आपुले घरटे नजरेस पडतां, जीव भांड्यात कसा पडे, पिल्ले सुरक्षित पाहता, आनंदओसंडे चहूकडे,–!!||३|| धोका किती कोवळ्या जिवांना, सोडून जायचे निराधार, नाग साप मांजरांचा , डोळाच असता त्यांच्यावर,-!!||४|| नित्य कामास […]

किती पाहुणे उडून येती, या देशातून त्या देशात, स्थलांतर त्यांचे असे पाहुनी, चकित होतो आपण मनात,–!! हजारोंची संख्या त्यांची, एकरंगी नि एकढंगी, सारखेच सगळे दिसती, सारख्याच त्यांच्या ढबी,–!!! आभाळातून उडताना, बहुतेकांना ना थकवा, हे पाहुणे असती वेगळे,– वेळेवरती– आपुल्या गावा,–!!! आगळेपण त्यांचे उठून दिसे,–!!! किती पिढ्या गेल्या तरी, हजारो वर्षे येती ते, दरवर्षी परिपाठ असे,– मार्ग […]

बकुळीची ओंजळभर फुले, तू देतां हातांत,– विसरून आपुले भान सारे, उभी राहिले अंगणात,–!! सुवास त्यांचा आसमंती, जरी ती असती ओंजळीत, बाहेरील जगाहून अधिक, दरवळ उरला माझ्या मनात,–!!! चोरटी ती भेट आठवे, लज्जेचे पांघरूण भोवती, संकोचांचे किती कब्जे, आज स्मृती मनी खेळती,–!!! तू हाती हात घेता , मी जशी फूल झाले , पाकळीगत नाजूक, बहरून कशी उठले,–!!! […]