कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

व्यापुनी राहावा श्रीदत्त सतत माझिया श्वासात नाम रुपे हृदयी वसावा स्पंदनात दत्त रक्त कनिकात एकएक डोळ्यांनी पाहावा दत्तची सुंदर आत नि बाहेर भरलेला कानांनी ऐकावा रव दत्त दत्त अणुरेणूत साठलेला अवघाचि व्हावा रस रंग गंध स्वतः अवधुत मजसाठी विक्रांत वहावा घट हा भरुन दत्तात बुडून तनमन © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

कणकण भारत कोसळताना पाहुन अंतरी कळवळला। कौटिल्याचा ज्ञानदिप तो मार्ग दावितो आम्हाला॥धृ॥ सिमेवरती उभा सिकंदर फिकीर तयाची कोणाला । धनानंद हा तुकडे फेकुन जमवीत बसला श्वानांना। नंदकुळाचा नाश करीन मी भिष्म शब्द तो धगधगला।।१।। जिंकाया जग इर्षा धरुनी समरांगणी तो तळपतसे। सिंकदराला विश्वविजेता कोण मूढ तो म्हणवितसे। गर्व तयाचा चाणक्याने सिमेवरती उतरविला।।२।। राजनितीचे सुत्र नवे मग […]

क्षणभर थांबतो का? क्षणमात्र उशीर हा क्षमाशिल असतात साधुसंत जगतात क्षण क्षण वेचतात या क्षणिक जिवनात ज्ञानदान करतात ज्ञानदाता जिवनात ज्ञानेश्वरी ज्ञानामृत ज्ञानार्थि हे हो संतृप्त ज्ञात सारे असावेच विज्ञानात शोधावेच त्रस्त होती मतदाते व्यस्त होता सत्ता भोक्ते त्राहि त्राहि जनता रे नेता पाही स्वहित रे त्राता नाही जनतेचा नेता कोणी या राष्ट्राचा — सौ.माणिक शुरजोशी […]

झुरते तुझ्या विना ये काव्य सरिता पुन्हा या सुंदर लेखणीविना ना फुटणार पान्हा पुन्हा झुरते तुझ्या विना साहित्य दरबारी आले पुन्हा सेवा घडणार नाही विद्येविना लाभ घडो तुझा पुन्हा झुरते तुझ्या विना साहित्यिक प्रवासी होणार पुन्हा निरंतर वाचना विना साहित्यिक निर्मिती ना घडणार पुन्हा घडणार पुन्हा — सौ. माणिक शुरजोशी

माणसाचे व सुगंधाचे एक अतूट नाते असावे त्याच्याच जीवनगाणे खुशाल असावे ।।धृ।। सुगंध…. माणसाला हवाहवासा वाटणारा आपल्याच मस्तीत वावरणारा घ्यावा तितका कमीच वाटणारा एकांतातही आसपास दरवळणारा सुगंध…. आयुष्याच्या वाटेवरील सुख-दुःखाचा झरा मोर-लांडोरीच्या बेधुंद नर्तकीचा पिसारा फुलांच्या कोमल त्वचेच्या आठवणी जपविणारा निसर्ग आणि नात्यांची मखमली वाढविणारा सुगंध…. माणसाचे मन सैरावैरा पळविणारा निसर्गाशी बांधून ठेवणारा दुखणी विसरायला लावणारा […]