कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जेंव्हा जेंव्हा  प्रवासाने आम्ही दोघे दमलेलो असतो …….. थकून, कंटाळून घरी येतो, झोमॅटो तिला नको असतं, म्हणून पिठलं भाताचा साधा बेत ठरवते ! माझी आवड सांभाळून ती सांडगे पापड़ हि तळते ….. त्यासोबत  न विसरता लोणच्याची फोड वाढते कारण आम्ही दोघे दमलेले असतो तेंव्हा खरंच पिठलं भात असा साधाच बेत असतो ! कैरी लिम्बाचे लोणचे …. […]

एक पांढरी पाल वर वर चढायची ….. मनात माझ्या खोल … खोल जखम करायची जखम रक्ताळलेली चिघळत रहायची … पालीच्या चुक्चुकण्याने खपलीहि निघायची त्या पालीचे सगे सोयरे करीत मौज जमायचे स्वार्थाच्या तलवारीने पंख माझे छाटायचे ….. अपंग मी, गलितगात्र, वेदनेने विव्हळायचो पालीच्या छद्मीहास्याने गुदमरून मरायचो, आता…….. हुंकार मी भरला आहे नागफणी   बनणार   आहे न्याय हक्क मिळवून […]

तुझी गळाभेट तर राहू दे! तुझं दर्शनास तर येऊ दे! तुझे निमिषार्धाचे नेत्र सुख दे! तुझी वारी मनांतच तर रुजु दे!! नामा वाट पाहे देवा अतुरतेनी घास दहीभाताचा करी धरोनी तुकयाचा कंठ अभंगे दाटुन आला सुख झाले ओ साजनी गातांना !! सावता म्हणे देवा फुलं कोमजली थकलो रे विठु तुझी पाऊले शोधून जना म्हणे देवा राहिले […]

मैत्र बनून आलीस जीवनी न्हवते कधी ध्यानी-मनी गुंफून स्नेहाचे धागे रेशमी व्यापलीस तू , माझी अवनी ! कधी राग, कधी लोभ कधी चिडू, कधी गोडू कैरीची लज्जत, हापुसी गोडवा दिलास मैत्रीला,आयाम नवा ! शांत सुखी जीवन सागरी आली कैक तुफानी वादळे भिरभिरती नौका सांभाळत उभी तू, जणू दैवी सुकाणू ! नाही कसला गर्व, तुला निरागस स्नेहाचा, […]

रत्नाकर मंथनात दिव्यरत्न कौस्तुभात महाविष्णू आभुषती कंठीमणी विराजती कालीयाने देऊ केला कौस्तभास श्रीकृष्णाला शुभ्रमणी घरी ठेवू संतुष्टता मना देऊ थोररत्न मिळताच उधाण हे आनंदाच — सौ. माणीक शुरजोशी नाशिक

गेले ज्यांचे जीव तडफडून कशी होईल याची भरपाई जीव जपला जो जीव लावून गेला निघून तो ऑक्सिजनपाई किती होणार अशा दुर्दैवी घटना कधी थांबणार मृत्यूचे तांडव कुठे गेली मुले आटवून पाना तर इथे सर्वत्र गळती आसवं दुःख झेलण्या मजबूत माती विसरण्या सारे खुले आकाश दूर राहिली ती नाती गोती दिवस व रात्र झाले भकास वेळ कोणावर […]

अक्षरांना अर्थ देणारे शब्द शब्दाला नि:शब्द करणारे ‘ पलिकडला ‘ अर्थ देणारे शब्द शब्दांनी शब्द वाढविणारे अपशब्दांनी घायाळवणारे शब्दच कचऱ्याचा निचरा करणारे होत्याचे नव्हते करणारे शब्दच भीतीने थिजविणारे अंगाई-शब्दांनी निजविणारे शब्द श्रावण-शब्दांनी भिजविणारे पेलविणारे, झुलविणारे आणि विझविणारे शब्दच सव्यसाचीस पूर्णोपदेशदाते गीता-शब्द कृतार्थ जीवनास पूर्णत्व, मरणास शून्यत्व देणारे बीजांडातून ब्रह्मांडाकडे नेणारे ब्रम्ह-शब्द शब्द हेच अर्थ, सार्थ वा […]

शान निराळी अंबाड्याची फुलवेणीही त्यावरी साजे रूप पाहुनी सजलेले ग चंद्र नभीचा पाहून लाजे !! कचपाशाची अदा निराळी केशभूषा मम रोजच दावी केश मोकळे, कधी तिपेडी कधी घट्ट अंबाडा सजवी घनगर्द मम केश मोकळे जाळी मध्ये घट्ट बांधुनी सुरेखशा त्या अंबाड्यावर ल्यावी सुंदर मी फुलवेणी !! रोजच वाटे कच शृंगारा हात सख्याचा मम लागावा फुलवेणी माळून […]

मित्र मैत्रिणींनो शुभ संध्या !! दाटून आलेली सुरेख संध्या, आणि त्याच वेळी तिचं असं नदीकाठी उभं राहणं, हे तिच्या मनात भावभावनांचा कल्लोळ घेऊन येतं आणि मग “त्याची” तीव्र आठवण येऊन ती म्हणते ………. अजून तुझिया आठवणींनी शहारते रे शरीर मनही अजून होतो भास तुझा, अन् बावरले मन तुलाच पाही !! किती लोटला काळ आता रे भेट […]

रविबिंबाला निरोप देण्या संध्या अवतरली त्याच वेळी त्या कवेत घेण्या, रजनी आतुरली II रजनी, उषा, अन संध्याराणी असती त्या भगिनी परी रवीवर प्रेम तिघींचे शुद्ध नी आरसपाणी रवीमिलनाला तिघींची ही त्या हृदये आतुर झाली त्याच वेळी त्या कवेत घेण्या रजनी आतुरली II गौरवर्ण ती उषा म्हणाली माझे स्थान पहीले ब्राह्ममुहूर्ती मलाच रवीने सर्व प्रथम पाहिले आमुच्या […]