कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कुठे जातो हा रस्ता कुठेच नाही इथेच पडून असतो नुसता ! कुठे नेतो हा रस्ता कुठेच नाही जागचा हलतही नाही नुसता ! अजबच म्हणायचा हा रस्ता भुईला म्हणायचा भार नुसता ! रस्ता कुठे जात नसतो रस्ता कुठे नेत नसतो रस्ता जागच्या जागीच असतो प्रवासी मात्र चालत असतो रस्ता जरी स्वस्थ असतो तरी त्याला शेवट असतो प्रवाशाने चालायचे असते रस्त्यारस्त्याची […]

एका बेसावध वळणावर तू मला भेटलीस …… मला तुझ्यात गुंतवून, तू माझ्यात विरघळलीस ….! माझ्या सोनेरी क्षणांची महिरप तू झालीस…. गुलाब,चाफा,अन् केशर कस्तुरी सुगंधाची बरसात तू केलीस …! चार फुलांची आस माझी तृप्त तू अशी केलीस… चांदण भरली तुझी मुठ माझ्या ओंजळीत रिती केलीस ! तप्त ग्रीष्मात सावली झालीस शीतल संध्येला सखी, चाहूल लागता मज संकटाची […]

तिने कधीतरी विचारलंस, अरे तुला कुठलं फुल आवडते ? तेंव्हा मी क्षणात उत्तरलो.. मनात जपायला चाफा आवडेल आणि ओंजळीत धरायला मोगरा… वहीत ठेवायला बकुळ आवडेल आणि धुंद व्हायला केवडा… बोलायला अबोली आवडेल आणि फुलवायला सदाफुली… पण, प्राजक्त मात्र आवडेल तो, हृदयाशि धरायला..आधारासाठी… यावर ती थोडीशी नाराज झाली, मी ते ओळखलं… पुढे झालो आणि हलकेच हसत म्हणालो, […]

कोटि कोटि ब्रम्हांडनायका तूच जगाचा पालनकर्ता तूच विधाता रक्षणकर्ता श्री स्वामी समर्था गजानना … १ तू भयहारक तू भवतारक तूच आमुचा एक भरोसा तूच स्वामी तू एक  नियंता श्री स्वामी समर्था गजानना … २ तू ज्ञानदेव तू अवतारी चराचरामधी तू अविनाशी तूच सखा तू भाग्यविधाता श्री स्वामी समर्था गजानना … ३ मुक्ती देशी तू या भवपाशा अनंत तू फुलविशी आशा भक्ति मुक्तीच्या […]

पूजन चिंतन चरणी माथा गजानना श्री स्वामी समर्था गजानना श्री स्वामी समर्था तारिल भवसागर गाथा गजानना श्री स्वामी समर्था दीन हिनांचा एकच त्राता गजानना श्री स्वामी समर्था करिशी कृपाळू दृष्टी भक्ता गजानना श्री स्वामी समर्था चराचराचा पालनकर्ता गजानना श्री स्वामी समर्था भक्तिचा तू खराखुरा भोक्ता गजानना श्री स्वामी समर्था चिंता नच पाठिशी तू असता गजानना श्री स्वामी समर्था घेऊया नाम […]

जिथे वेचला प्राजक्त तिथे गोवऱ्या नशिबी आल्या कोमल निशिगंधाच्या पाकळया नजरेसमोर चोरीला गेल्या कुठे मागावी दाद फिर्याद सुगंधच फितूर झाला बघता बघता चोराच्या श्वासात तो सामावला शुन्य नजर,मती गुंग, बधिर मी स्वतः ला हरवून बसलो स्वतः च पेटवलेल्या चितेत धुमसत जळु लागलो © अरविंद टोळ्ये ९८२२०४७०८०

नातं जिवा-भावाचं सढळ…..अढळ ! नातं प्रिती-प्रेमाचं रसाळ …..मधाळ ! नातं राग-लोभाचं खट्याळ…..स्नेहाळ ! नातं दुःख – हर्षाचं उदास …..उधाण ! नातं विरहात एकटे व्याकुळ ! नातं मनांत सूर गात्रात ! नात्याची गुंफण रेशमी….रेशमी ! बंध रेशमाचे अखंड….अतूट ! कस नात्याचा झळाळे सुवर्ण ! पाईक नात्याचा पवित्र ….पावन ! बाज नात्याचा मस्त उनाड ! साज नात्याचा प्रेम […]

प्रथम तिज पहाता अग्नी मनी चेतला , झालो बेधुंद मी अंतरी वणवा पेटला ! आर्त नजर तिची मन घायाळ करून गेली एकमेकात गुंतलो आम्ही …. मनोदेवता सांगून गेली ! खट्याळ चमक तिच्या नेत्री स्वर्ग सुख पाझरले गात्री त्या क्षणी गेलो हरवून ती माझी,मी तिचा बनून ! होऊनी एकाकी जेंव्हा .. मोजतो अंधारी तारे , अलगद चाहुलीने तिच्या फुटती नवे धुमारे ! जेंव्हा दुखी बुडे आकंठ उरे जीवनी नुसती खंत पुरे  तिची चाहूल आगळी जीवनी येई नवी झळाळी ! क्षणो क्षणी वाटत राही तिच्यात मी सहचरी पाही झाले  दूर सगळे अज्ञान जुळता, तिचे मन माझे मन ! © अरविंद टोळ्ये ९८२२०४७०८० आपल्या अभिप्रायाचे स्वागत. आवडली असेल तर नावासह जरूर शेअर करा.

भेट तिची माझी थेट नभ-धराची सुख क्षण भराचे आस जीवनाची भेटण्यासाठी,प्राण गोळा कंठी आठवांचा ताटवा,असे सदा सोबती सुगंधीत मन जसे,कूपी अत्तराची कोणास वदाव्या,दिलाच्या वेदना कोण घेईल समजून,माझ्या यातना माणसाचे जग की,दुनिया पत्थराची जीव लावणाऱ्याचा,जग घेते जीव कां तरी ह्या उरी,असे रूजे बिज कोठे रिती करावी,व्यथा अंतरीची भावना अनावर होती,सांज सकाळी बावऱ्या मनाला, नच सुचे काही जीवघेणी […]

मी कविता का लिहितो हे मला खरंच कळत नाही.. मीच, मला घातलेलं कोडं कांही केल्या सुटत नाही ! कारण जिच्यासाठी मी रात्रीचा दिवस करतो, आणि लिहितो, तिच्या पर्यंत त्या कधीच पोहोचत नाहीत.. आणि माझ्या व्याकुळ मनाची परत घालमेल नको, खपली निघायला नको म्हणून, मी ही त्या परत वाचत नाही.. तरी हि मी लिहितो….. का लिहितो कळत […]