Avatar
About श्वेता संकपाळ
Ms. Shweta Kashinathi Sankpal. Born at Satara Dist. in 16 Dec, 1994. Spend all childhood & education in Thane. My hobbies to make poems ,to give speech, to handle new subject, to do debate & anchoring etc. I did Msc in organic chemistry.
Contact: Facebook

सागर- किनारा

सागर किनाऱ्याच्या नात्यामध्ये , एकदा झाला मोठा वाद, सागराचे रौद्र रूप पाहूनी, किनाऱ्याने दिलीच नाही साद… फेसाळलेल्या लहरी मधुन, तो ओकत होता आग, सूर्य गेला समजवण्यास , पण तोही झाला बाद… खवळलेल्या लाटांनी मग, मस्तक आपटले किनाऱ्यावर, हळूच वरती पाहुनी, शिंपडले पाणी सूर्यावर… शेवटी चमचमत्या चांदण्यांचं, आकाश आले भेटीला, सुंदर शांत संध्या, होती त्यांच्या जोडीला… आक्रोश […]

एकटी मी

ना भावना, ना कल्लोळ मनी, ना अश्रु, ना हास्य नयनी, ना ध्यास, ना दिशा माहित, मी दुनियेत माझ्या, एकटी मी, एकटी मी! एक चंद्र , एक तारा, एक एकटा एकांत सारा, एक एकट्या जीवनात माझ्या, ज्योती असूनही काळोख सारा, मी दुनियेत माझ्या, एकटी मी, एकटी मी! नको सोबत, नको आधार कोणाचा, बस आहे आशिर्वाद माय – […]

वातावरण आयुष्याचे

छान चाललंय सगळं आपलं, फक्त थोडंसं वातावरण तापलं, गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं, हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं… इतभर सुख गोड मानलेलं, पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं, सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं, गुपीत तरी कोणी जाणलेलं? झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं , आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं, रेसलींगच्या या वाटेवरती, नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं… तूं तू – मी मी करता करता, नात्यांचा धागा झीजुन […]

आपलं माणूस

काही गोष्टी फक्त आपल्या माणसांसाठी असतात. त्यावर नाव आपलं पण हक्क फक्त त्यांचा असतो ! कर तु तुला हवं ते, ती दणदणीत पाठीवर थाप असते, आनंदात सहभागाची छोटीशी वाट हवी असते..! काळ आणि वेळेनुसार सर्व बदलायचं असतं, आपलं माणूस मात्र जिवापाड जपायचं असतं..! – श्र्वेता संकपाळ

प्रणय गंध

अंगणात सडा फुलांचा, परी गंध तूझ्या देहाचा, साम्य नाही दोहोंत मुळीच, मला फक्त तू हवा-हवासा! आसुसलेल्या नयन कडांवर, भिरभिरे आता रंगीत वारा, सप्तरंग आकाशी इंद्रधनुचा, नभ धरी डोई वर्षाधारा ! चंद्रबिंब तुझ्यात भासे, सूर्यकिरण उरात दाटे, विरहाचे भोगले मी काटे, संयोगाची ही वेळ वाटे ! बाहुपाशाचा वेढा तनुला, नटखट सुटण्याचा माझा चाळा, कुंतला मुक्त, बटा रुळती […]

माझी विठू माउली

विठु माऊली तू माझी, माझ्या माय बापाचा कैवारी, साऱ्या जगताला तारी, ना थकले करूनी पायवारी…. रथ तूझ्या संसाराचा, चालवी माझी रखुमाई, तूझ्या सोबतीने ती उभी, सौभाग्याचं लेनं लेवूनी…. तुळशीमाळ हार तुझिया गळा, साऱ्या भक्ता तू लावसी लळा, मी तुझ्या अंतरीचे लेकरु, पिकव रे सोनं माझ्या मळा…. – श्वेता संकपाळ.

आमचे साहित्यिक

पुस्तकांच्या वनात शब्दांचा खजिना शोधतात, कुंचला अन् लेखणीद्वारे पंचरत्न लुटतात, अनुभवाची शिदोरी कव्यरुपी माळेत गुंफतात, म्हणे आमचे साहित्यिक खूप भारी लिहितात ! कईक प्रश्नतर यांच्या गजल व चारोळी नेच सुटतात, छोट्याश्या लेखातून हिरे मोती लखलखतात, पॉलिश करण्यासाठी हे पुन्हा साहित्यच वाचतात, म्हणे आमचे साहित्यिक खूप भारी लिहितात! नकळत मानवी हृदयावर अक्षर रत्नांची झालर घालतात, रोजच्या रटाळ […]

सोड मानवा

“सोड मानवा , सोड रे ! हे वागणे आहे लज्जास्पद , तुला पाहूनी असे, लाजेल एखादे श्वापद…! भल्या मोठ्या अपेक्षांची भली मोठी रास रचतोस, गैरसमजुतीची ठिणगी पडताच, प्रेम वृत्ती मागे सरतोस…! सन्मान, सचोटी,आदराचा खोटा सोहळा थाटतोस, तुझा हट्ट हेका मात्र शिरतुरा खोचून सांगतोस…! नतद्रष्ठ बुध्दी तुझी रे, अजाणते समज बाळगतोस, सारासार विचार न करता, बंध नात्यांचे […]

विरह

पहाटेच धुकं नजरेसमोर पसरलेलें, आनंदाचा दवबिंदू अलगद पानावर पहुडलेला, अचानक वादळ आलं, अबोल अजानतं, होत्याचं- नव्हतं करत, सर्व नष्ट करून गेलं! मन कशातच गुंतत नाही, आठवण आठवणींची आठवतही नाही, काल होता आज आहे उद्या असेलही कदाचित, काळासोबत अनमोल ते हास्य खुलणार नाही! सहवास होता,सदोदित साथ देणारा, संयम होता, माझे बोल झेलणारा, जिद्द होती, नितांत प्रेम करण्याची, […]

फुंकर

काल कालच्या काळामध्ये, कलून पडला असा कसा? भाव भावनांच्या लगोरिमध्ये, रडत बसला ढसा-ढसा !! भुत-भविष्य तुला न कळती, स्व कुशीत निजलास कसा? कोळ्याच्या जाळ्यात अडकुनी, तडफड करसी, जणु तू मासा !! दवबिंदूंचा पडता सडा अंगणी, तव चुंबन घेता थेट सूर्या, नव ध्येय अन् उम्मेदिने, रूप हिरा चे लाभे तया !! कुंभार तू तुझ्या जीवनाचा, शिल्प घडवण्या […]

1 2 3