कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

गेला होता यात्रेसाठी देवीच्या तो पर्वती । श्री जगदंबा ही उंच शिखरी आरूढ होती ।१। भरले होते मन भक्तीने देवीचे ठायी । शरीर कष्ट सोसूनी तो उंच तेथे जाई ।२। प्रसन्न झाले मन तयाचे बघूनी ती मूर्ती । विविध आयुधे धारण करी उभी एक शक्ती ।३। भव्य होते देवालय ते अतिशय सुंदर । पवित्रता भासे तेथे, […]

हे शारदे ! रूसलीस कां तू, माझ्या वरती । लोप पावली कोठे माझी, काव्याची स्फूर्ती ।। दिनरात्रीं तव सेवा केली, मनोभावें । कळले नाहीं आज शब्द ओठचे, कोठे जावे ।। दिसत होते भाव मजला, साऱ्या वस्तूमध्यें । उचंबळूनी जाई मन तेव्हां, नाचत आनंदे ।। तेच चांदणे तारे गगनी, आणिक लता वेली । पकड येईना टिपण्या सौंदर्य, […]

मातीच्या मूर्तीला देऊनिया एक नाव पुजतो माणूस तुला का हे नाही ठाव || मंदिरात पुजारी घालतो भक्तीवर घाव बाहेर समित्या साधती आपलाच डाव || माणसाला किती रे ही संपत्तीची हाव नावावर तुझ्याच मारती मिशीवर ताव || मूर्तीला तुझ्या आज रे सोन्याचा भाव विसर्जन करुनी विसरतील तुझे नाव || मनी नाही भाव तरी देवा मला पाव अशा […]