कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

लळा जिव्हाळा आता तोंडदेखला बेगडीच प्रेमास्था हीच खंत मनाला…. दुभंगलेली नाती हा शाप जीवाला निष्प्राण संवेदनां प्रीतभाव आटलेला…. प्रश्न कोण कुणाचे मनामनास पडला…. जीणेच केविलवाणे काय सांगावे कुणाला…. मन:शांतीवीना दूजे ? कां? स्वास्थ्य जीवाला अंतर्मुख होवूनी जगावे आळवित दयाघनाला…. — वि.ग.सातपुते (भावकवी) 9766544908  रचना क्र. २८६ ५/११/२०२२

उन्हाळ्यातल्या निवांत रात्री मंद मंदसा वाहे वारा चांदण्यांच्या स्वप्निल नेत्री निरवतेचा शुभ्र किनारा शब्दांचे विणता धागे आठवणींचे घेऊन मोती हृदयाचे आर्जव विरते उन्हाळ्यातल्या चांदण राती… — आनंद

शब्दातुनी उमललो शब्दासंगे रांगलो खेळलो बागडलो शब्दातुनी नाहलो… स्पर्शता शब्दभावनां अंतरातुनी दंगदंगलो शब्दाशब्दांचा अर्थ उलगडित राहिलो.. शब्दांचेच ब्रह्मांड मी वेचित राहिलो गुच्छय संवेदनांचे मी माळीत राहिलो… शब्दशब्द संजीवनी प्रीतवात्सल्य प्राशिलो भावशब्दात पावित्र्य निष्पाप व्यक्त जाहलो… जाणुनी शब्दार्थ सारे अंतर्मुख होत राहिलो शब्द कृतार्थी, सांत्वनी गीतात गुंफित राहिलो… — वि.ग.सातपुते (भावकवी) 9766544908  रचना क्र. २८५ ४/११/२०२२

सांगा कुणी पाहिला देव तो त्राता जो तारतो, सकल जीव सृष्टीला सत्य अटळ भोग भोगणे प्रारब्धाचे कधीतरी चुकले कां सांगा कुणाला सातत्याने नीजकर्म करीतची रहावे त्याविण दूजा आनंद नसे जीवाला यत्न प्रामाणिक साक्षात रूप देवत्वी स्मरावे क्षणाक्षणाला अनामिकाला सत्कर्मी संकल्पाचीच कांस धरूनी निर्मोही जावे सामोरे या प्रारब्धाला मनामनातील भाव निर्मल निरागस मोक्षानंदी घेवुनी जाती पैलतीराला — […]

सांजवेळ ही मनोहर स्मरणगंधलेले अंबर सुरम्य क्षितिज केशरी अस्ताचे लाघवी झुंबर उजळता तिन्हीसांजा वृंदावनी ज्योत सुंदर क्षण शांत सुखविती संस्कारी दर्शन सुंदर अगम्य प्रकाश मंदमंद मांगल्याचे भाव सुंदर गाभारी प्रभा निर्मली सात्विक साक्षात्कार पुण्यप्रदी तिन्हीसांजा समाधिस्त आत्मसुंदर लोचनी उद्याची प्रभात भूपाळी हरि श्यामसुंदर — वि.ग.सातपुते (भावकवी) 9766544908  रचना क्र.२८३ ३/११/२०२२

न पेलवी अर्थ न पेलवी शब्द लक्ष्यभेद न करी बरेचदा अर्थ… अर्थबोध न होता मनव्यापी मन शांतता मन तरंग शोषुन व्यर्थ उरतो प्रत्येकदा शोधित फिरतो त्या प्रेमळ जागा जया न विस्कटती तरल आकृतीबंध न करती त्रागा…. खरी कविता गवसते जेथे लयबध्द श्वास अन् मनाचे मौन वसते ! –डाॅ.दीपक सवालाखे, यवतमाळ,

फिरुनी केली मनात दाटी जुन्या क्षणांनी टिपे जराशी झरुनी गेली गालावरुनी. जुन्या फुलांचा जुना सुगंध अवती भवती किती क्षणांची घुटमळ जुन्या रस्त्यावरती फिरूनी ओठावर येती पुन्हा जुनीच गाणी. किती रेशीम क्षणांचा गुंता गुंतत असता कुणी उसवला नाही मी पण व्यापून जाता पसा गतकाळाचा भरला तुटलेल्या धाग्यांनी. देठ तुटताना तेव्हा रडले होते पान पान असे उठले होते […]

मना ध्यास तुझा भास चराचरात स्पर्श तो कृपाळू झुलवीतो आनंदात… वेल भावप्रीतीची नाहतेच दवबिंदूत सुगंध फुलाफुलांचा कोवळ्या ऋतुऋतुत…. गुणगुणता प्रीतरावा उमलते अंतरी गीत आभाळ भावनांचे दाटते मनामनांत…. श्वास अधीर बावरे ओघळती लोचनात मोहोळ ते लाघवांचे आळविते भावगीत…. — वि.ग.सातपुते (भावकवी) 9766544908  रचना क्र. २८२ ३/११/२०२२