कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

निराशेचे बीज पेरतो,  आम्हीच आमच्या गुणानें, विचारांना ताण देवूनी, जगा पाही त्याच दिशेने ।।१।।   जाणूनी ईश्वरी स्वरूप,  प्रतिमा ती मनीं बसवी, धडपड चालते सतत,  तशीच प्रतीमा दिसावी ।।२।।   तपसाधना ती बघूनी,  कित्येकदा मिळे दर्शन, परि केवळ अज्ञानाने,  न होई त्याचे अवलोकन ।।३।।   सभोवतालच्या वस्तूंमध्यें,  जाण तयाची येते, निसर्ग रम्य सौंदर्यात,  भावना तशी उमटते […]

सतत नाम घेण्यासाठीं,  बुद्धी दे रे मजला आठवण तुझी ठेवण्याची,  वृत्ती दे रे मनाला ……।।धृ।। श्वासात प्राण म्हणूनी,  अस्तित्व तुझेच जाणी श्वास घेण्याची शक्ती,  तुझ्याचमुळे असती जीवनातील चैतन्य,  तुजमुळेच मिळते सर्वांना…..१ सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला   अन्नामधले जीवन सत्व,  तूच ते महान तत्व सुंदर अशी सृष्टी,  बघण्या ते दिली दृष्टी आस्वाद घेण्या जगताचा, […]

दाखवू नकोस प्रेम तुझे उपरेपणाच्या भावनेने  । तसेच मिळेल परत तुला केवळ वाणीच्या शब्दाने  ।। कंठामधूनी भाष्य निघाले आदळे कर्णपटावरी  । प्रेमाचा बघूनी ओलावा परिणाम होई मनावरी  ।। शब्द निघता हृदयामधूनी झेप घेई हृदयस्थरावरी  । आत्म्याची तळमळ भिडते आत्म्याच्या गाभ्यावरी  ।। खोलवर आणिक जाता ईश्वर बिंदूत विलीन होतो  । सत्याचा शोध लागूनी आनंदाचा पाऊस पडतो  ।। […]

वातावरणी वस्तू पडतां, नाश पावते लवकर ती, हवा पाण्याच्या परिणामानें, हलके हलके दूषित होती ।।१।।   ठेवूं नका उघडयावरती, वस्तू टिकते निश्चितपणे, दूषितपणाला बांध घालता, कसे येई मग त्यात उणे ।।२।।   बाह्य जगातील साऱ्या शक्ती, आघात करती मनावरी, दूषिततेचे थर सांचूनी, मनास सारे दुबळे करी ।।३।।   देहामध्यें बंदीस्त ठेवून, एकाग्रचित्त करा मनाला, कांहीं न […]