कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

प्रभू दयेची बरसात,   चालू असते सतत  ।। ज्ञानाची गंगोत्री वाहते,   पिणाऱ्यालाच ती मिळते  ।। प्रत्येक क्षण दयेचा,   टिपणारा ठरे नशिबाचा  ।। जलात राहूनी कोरडे,   म्हणावे त्यास काय वेडे  ।। फळे पडतां रोज पाही,   त्याची कुणा उमज न येई  ।। परि न्यूटन एक निघाला,   बघे गुरुत्वाकर्षण शक्तीला ।। चहा किटलीचे झाकण हाले,   स्टिफनसनने इंजीन शोधले ।। जीवनातील […]

अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार  । कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार  ।। खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी  । वादळ वारा ऋतू बदले,  चूक न होई त्यांत जराशी  ।। घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत  । हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत  ।। प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून,  दिल्या मर्यादा  । ठेवी […]

निराकार तो असूनी व्यापतो, सर्व विश्व मंडळ, सूक्ष्मपणातही दिसून येतो, करी जगाचा प्रतिपाळ ।।१।।   दर्शन देण्यास भक्त जणांना, धारण करितो रूप, तसाच दिसे नयनी तुमच्या, ध्यास लागता खूप ।।२।।   दृष्टांत होणे सत्य घटना ती, जीवनी तुमच्या घडे, वेड लागता प्रभू चरणाचे, सदैव स्वप्न पडे ।।३।।   कुणामध्येही अस्तित्व दाखवी, हीच त्याची किमया, परि टिपून […]