नवीन लेखन...

पांढरपेशी

एक पांढरी पाल
वर वर चढायची …..
मनात माझ्या खोल …
खोल जखम करायची

जखम रक्ताळलेली
चिघळत रहायची …
पालीच्या चुक्चुकण्याने
खपलीहि निघायची

त्या पालीचे सगे सोयरे
करीत मौज जमायचे
स्वार्थाच्या तलवारीने
पंख माझे छाटायचे …..

अपंग मी, गलितगात्र,
वेदनेने विव्हळायचो
पालीच्या छद्मीहास्याने
गुदमरून मरायचो,

आता……..

हुंकार मी भरला आहे
नागफणी   बनणार   आहे
न्याय हक्क मिळवून माझे,
आकाशी गवसणी घालणार आहे

(हि कविता रविवार सकाळ १९८२ मध्ये प्रसिद्ध झाली होती)

© अरविंद टोळ्ये
९८२२०४७०८०

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


महासिटीज…..ओळख महाराष्ट्राची

रायगडमधली कलिंगडं

महाराष्ट्रात आणि विशेषतः कोकणामध्ये भात पिकाच्या कापणीनंतर जेथे हमखास पाण्याची ...

मलंगगड

ठाणे जिल्ह्यात कल्याण पासून 16 किलोमीटर अंतरावर असणारा श्री मलंग ...

टिटवाळ्याचा महागणपती

मुंबईतील सिद्धिविनायक अप्पा महाराष्ट्रातील अष्टविनायकांप्रमाणेच ठाणे जिल्ह्यातील येथील महागणपती ची ...

येऊर

मुंबई-ठाण्यासारख्या मोठ्या शहरालगत बोरीवली सेम एवढे मोठे जंगल हे जगातील ...

Loading…

error: या साईटवरील लेख कॉपी-पेस्ट करता येत नाहीत..