कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

पृथ्वीचे प्रेमगीत ही कुसुमाग्रजांची एक निसर्गवत्सल, स्थल-कालातीत आणि नितांतसुंदर रचना आहे. ही कविता अन्यभाषिकांपर्यंत पोहचविण्याचा हा प्रयत्न. या हिंदी भाषांतराचे ‘कवितापण’ वाढविण्याच्या दृष्टीने बदल सुचवावेत अशी प्रार्थना. […]

दाहोळी – दहा ओळींची रचना.
[…]

शब्द म्हणजे नाही केवळ समूह अक्षरांचे……

ते आहे एक प्रभावी माध्यम भाव प्रगट करण्याचे……
[…]

उन्हांत फडफडणारी एकाकी फांदी……………. वर आभाळापर्यंत हात पोहचत नाहीत आणि खाली कुठलाच समुद्र स्वागताला उत्सुक नाही …………….. तिचे अस्तित्वच असे, पणांला लावलेले बदमाष ऋतुंनी बहरांतच शापलेले ……………….. — सुषमा एडवण्णावर

ध्येयपूर्तीच्या पथातील आम्ही तीन शिलेदार टाकुनी आपुली धनदौलत ही सोडूनी घरदार मार्गी येती संकट अगणित तुडवीत गेलो दूर तोडुनि आगुचे बंध रेशमी गंगार्पणी पार चालत चालत चाल चाललो । निशीदिनी ध्येयपथी अंतिम होता तुझी भेट पण झालो स्थिर जगती स्थापुन आपुले दोन जिवांचे घरकुल सुंदर छान खेळत बसलो सारीपटी या दिनरात्रीचे गान कुठे हरवले परंतु माझे […]

दूरदेशीच्या मुसाफिरा तू दूर जरी जाशी विसरु नको या मातृभूमिला विसरु नको तव काशीइथेच आहे पंढरपूर तव इथेच आहे स्थान इथेच विसरी तव पत्रास्तव तुझीच माता भान ।। येता इकडे परतुनि जेव्हा श्रमुनि थकल्या गात्री कुशीत घेऊनी तुलाच राजा अंगाई गातीदमल्या तुझीया चरणी लावी गाऊनी मंजुळ गीत हस्तस्पर्श हा ह्रदय खरोखर असली वेडी प्रीत ।। आज […]

धुंद सागराच्या काठी पडे तुझी गाठ एक एक स्वप्नांची या कशी लागली ही वाटअश एक स्वप्नांची ही असे ही कहाणी तुझ्यावीण झालो जगती जरी मी विराणी ।।१।। एक पाऊली तू जाता कापिते ही लाट तुझ्यापाठी पाऊल माझे सांग कुठे जात अथांग या सागरी असती माणिके अनेक परंतु हाती माझ्या येती शिंपले नि शंख ।।२।। तुझ्या येई […]