कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

चाले अवखळ । डोंबार्‍याचा खेळ । वदनीं कवळ । पडावया ।। तारेवर कुणी । करी कसरत । प्रयत्न अविरत । समतोलाचे ।। उलट सुलट । उड्या माकडांच्या । लोकांचे रंजन । करावया ।। घ्यावया आनंद । चालल्या खेळाचा । आपुले अस्तित्व । विसरावे ।। गर्दीत मिसळावे । गर्दीचेच व्हावे । अवघे विसरावे । देहभान ।। — […]

घन काजळ रात्री तू आलीस अन् मूर्तिमंत अंधार मी चिंब तुझ्या प्रकाशात न्हालो…. दंव ओल्या पहाटे तू आलीस अन् प्राजक्ताचा सडा पडलेल्या धरित्रीसारखा मी शांत निवांत झालो…… तू आलीस तेव्हां निखळ कोरडा पाषाण मी चिंब तुझ्या प्रेमात भिजलो. — श्री.उदय विनायक भिडे

 
[…]

 
[…]

 
[…]

तीळगूळ घ्या मधूर बोला विनवीत येई संक्रांत परंतु जाई पुन्हा वर्ष ते नियमित ओरड आक्रांत। संक्रांतीच्या आक्रांतीतही काळोखाचा अवशेष पुन्हा पुन्हा संक्रांती देती सौहार्दाचे संदेश ।। — द्वारकानाथ शंकर (जयंत) वैद्य

 
[…]

विज्ञानाने शोधली, अणुतील प्रचंड शक्ति प्रथमच जगाला कळली, अणूंतील उर्जा शक्ती सुक्ष्म असूनी अणु आकार, सुप्त शक्ति अंगीं प्रचंड उर्जा करी साकार, फोडतां अणु मध्यभागीं विचार मनीं येई , कोठून शक्ति ही आली निर्जीवातील अणूरेणूला, कशी उर्जा लाभली समजोनी घ्या एक, निसर्गाची श्रेष्ठता लहान असून देखील, प्रचंड त्याची योग्यता जीव देहाचे पिंड, जीवंततेतील सुक्ष्मता बाळगी ते […]