कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तेवत होती ज्योत दिव्याची, प्रकाश देऊनी सर्व जनां, आनंदी करण्या आनंद वाटे, तगमग दिसे तिच्या मना ।।१।। शांत जळते केंव्हां तरी, भडकून उठते कधी कधी, फडफड करीत मंदावते, इच्छा दाखवी घेण्या समाधी ।।२।। जगदंबेच्या प्रतिमेवरती, प्रकाश टाकुनी हास्य टिपते, हास्य बघूनी त्या देवीचे, चरण स्पर्शण्या झेपावते ।।३।। अजाणपणाच्या खेळामधली, स्वप्न तरंगे दिसती, दिव्यामधले तेल संपता, काजळी […]

आघात होऊनी परिस्थितीचे, सही सलामत सुटत असे, संकटाची चाहूल लागूनी, परिणाम शून्य ठरत असे ।।१।। दु:खाची चटकती उन्हे, संरक्षणाची छत्री येई, कोणती तरी अदृष्य शक्ती, त्यास वाचवोनी निघून जाई ।।३।। दूर सारूनी षडरिपूला, मनावरती ताबा मिळवी, प्रेमभाव अंगी करूनी, तपशक्तीला सतत वाढवी ।।३।। तपोबलाचे बनूनी कवच, फिरत होते अवती भवती, दु:खाचे वार झेलुनी, रक्षण त्याचे सदैव […]