समर्थ नाहीं कुणी,जाणून घेण्या प्रभूला थोटके पडतो सारे,घेण्यास त्याच्या दयेला बरसत असे दया,प्रचंड त्या वेगाने दुर्दैवी असूनी आम्हीं,झेलतो फाटक्या झोळीने असीम होते कृपा,पात्र नसूनी कुणी तो बरसत राही सतत,परि आहे सारे अज्ञानी दयेच्या तो प्रवाह,वाहात राही नदीसारखा डूबती कांहीं त्यांत,परि न दिसे अनेकां नशीब लागते थोर,पेलण्यास दया ती जलांत असूनी कांहीं,तहानलेली राहून जाती शिवून तुमची झोळी,प्रथम पात्र […]
शीणसुस्ती महानिद्रा क्षणात पळवी चहा, प्रभाते तोंडधुवोनी, घेता वाटे प्रसन्नता !!१!! अर्धांगीनीहस्ते घेता, निद्रा तात्काळ विरघळे, पुन्हा स्नानांतरे घेता अंगी चैतन्य सळसळे !!२!! लिंबुयुक्ता विना दुग्धा अरूची पित्त घालवी, शर्करेविना घेता, मधुमेह न गांजवी !!३!! शितज्वर शिर:शुळा , खोकला नाक फुरफुरा, गवतीपत्र अद्रकायुक्ता, प्राशिता जाई सत्वरा !!४!! भोजनपुर्व प्राशिता, मंदाग्नी पित्तकारका, घोटता घोटता वाढे, टँनीन जहरकारका […]
कोण फिरवतो कालचक्र हे? दिवसामागून रात्र निरंतर कोण मोजतो खेळ संपता? आयुष्याचे अचूक अंतर कोण निर्मितो श्वासांसाठी? करूणेचा हा अमृतवारा कोण फुलवतो आठवणींनी? रंध्रारंध्रातुन पिसारा कोण राखतो काळजावरी? शरीराचा हा खडा पहारा कोण शिकवतो कसा धरावा? स्वप्नांमधला मुठीत पारा कोण ठरवतो; पाऊस येथे कधी दडावा, कधी पडावा? कोण सांगतो कधी कसा अन, कोणावरती जीव जडावा? कोण […]
मोठं होण म्हणजे नक्की काय असतं ? माझा बाप म्हणतो… लग्न कर ! पोर काढ ! मग कळेल तुला मोठं होणं म्हणजे नक्की काय असतं… मी मनात म्हणतो बापाला… तुम्ही आम्हालाच काढलं नसत तर झालाच नसता ताप तुम्हाला मला आणि आता जगाला… लोक पोरं काढण्यासाठी लग्न करतात किती हा मूर्खपणा ? ती तर लग्न न करताही […]
तू कोणाची का होईना तुझ्या हृदयातील एक जागा मोकळी राहायलाच हवी… मी जिवंत असेपर्यत तुला माझी आठवण यायलाच हवी … मला गमावल्याची किंमत तुला काळायलाच हवी … माझ्या समोर येता तुझी नजर झुकायलाच हवी… तुझ्या आयुष्यात एकदा तू माझी मदत मागायलाच हवी… माझे सर्वस्व पणाला लावून मी ती तुला करायलाच हवी… कवी – निलेश बामणे, ( […]
मी काल दिलेल्या वेदना आज भोगतोय… मला आज दिलेल्या वेदना तू उद्या भोगशील… वेदनांचा हा जमाखर्च आता असाच सुरु राहणार… चेहऱ्यावर हसू असणार आणि हृदय जळत राहणार… शरीर झिजत जाणार मन तरुणच राहणार… शरीर नष्ट होणार पण वेदना तशीच राहणार… वेदनेचे गणित पुन्हा कोणी दुसरे मांडणार… या जगात शेवटी वेदना वेदनाच राहणार… – निलेश बामणे ( […]
वर्तमानकाळात उभा राहून भूतकाळ आणि भविष्यकाळ मी दोन्ही पाहतोय… भूतकाळ बरा होता , भविष्यात मी स्वतः च स्वतःला शोधतोय… मोहाच्या ढिगाऱ्याखाली गाडला गेलोय… त्या ढिगाऱ्यावर ती बसलेय माझी प्रसिद्धी ! माझ्या प्रेयसीचा हात हातात घेऊन… मी प्रेमाची शिक्षा भोगतोय आतल्या आत गुदमरतोय… निलेश बामणे ( बी डी एन )
विषण्यतेने बघत होतो,भिंतीवरच्या खुणा काळ जाऊन वर्षे लोटली,आठवणी देती पुन्हा बसत होतो नदीकांठी,बालपणीच्या वेळी पात्र भरुनी वहात होती,गोदावरी त्या काळी सदैव पूर येउनी तिजला,गावास वेढा पडे गांव वेशीच्या घरांना मग,पाण्याचे बसती तडे चित्र बदलले आज सारे,पात्र लहान होई बांध घातला धरणावरी,पाणी अल्पसे येई खिन्नपणे खूप भटकलो,भोवतालच्या भागी चकित झाले मन बघूनी,हिरवळ जागोजागी इच्छित दिशेने पाणी वाही,बांध घातल्यामुळे सारे जीवन प्रफुल्ल करीं,आनंदमय सगळे डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com
तू काय ? ती काय ? मी काय ? सारेच एका माळेचे मणी वेगवेगळ्या रंगाचे एकाच धाग्यात गुंफलेले कोणी आधी गुंफलेले कोणी नंतर धागा तुटता सारेच पसरलेले अपघाने दोन मणी जवळ येतात हलकासा वारा येताच विलग होण्यासाठी … ©निलेश बामणे
तुझी स्वप्ने तू जग माझी स्वप्ने मी जगतो भेटूच आपण एकदा स्वप्नांचा हिशेब मांडायला सारखी स्वप्ने वजा करू उरलेली मिळून पूर्ण करू ©निलेश बामणे
Copyright © Marathisrushti.com 1995-2025 | Technology Partners : Cybershoppee | GaMaBhaNa | Smart Solutions