Avatar
About डॉ. भगवान नागापूरकर
डॉ. भगवान नागापूरकर हे निवृत्त सिव्हिल सर्जन आहेत. ते ठाणे येथे वास्तव्याला आहेत. त्यांचे अनेक लेखसंग्रह आणि काव्यसंग्रह प्रसिद्ध आहेत.

सत्य जीवन

हिशोब तुजला घ्यावयाचा,  मानव दरबारी थोडा दृष्य केले जे का येथे,  मानव वाचील त्याचा पाढा…..१ अदृष्य सारे कोण जाणती तुजवीण,  ना  कोणी येथे खरा हिशोब तोच कर्माचा,  पाप असो वा पुण्य मग ते….२ नीती अनीतीच्या चाकोरीतून,  जाई कुणीतरी असा एकटा मानवनिर्मित असेल बघून, उचलील तो मग त्यातील वाटा….३ बाह्यांगाचे कर्म निराळे,  शरिरमनाशी निगडीत ते अंतकर्मे आत्म्याची […]

तृप्त मन

एक भिकारी लीन-दीन तो,  भीक मागतो रस्त्यावरी फिरत राही एकसारखा,  या टोकाहून त्या टोकावरी, ।।१ दिवस भराचे श्रम करूनी,  चारच पैसे मिळती त्याला पोटाची खळगी भरण्या,  पुरून जाती दोन वेळेला ।।२ मिठाई भांडारा पुढती,  उभा ठाकूनी खाई भाकरी केवळ मिठाईचा आस्वाद,  त्याच्या मनास तृप्त करी  ।।३ देहाखेरीज कांहीं नव्हते,  त्याचे ‘आपले’ म्हणण्यासाठी परि समाधानी वृत्ती असूनी, […]

शब्द जखम

लाखोल्या अन् शिव्या शाप ते,  देत सूटतो कुणी रागाने शब्दांचा भडीमार करूनी,  तिर मारीतो अती वेगाने बोथट बनूनी विरून जाती,  निकामी होई शब्द बिचारे स्थितप्रज्ञाचे बाह्य कवच ते, परतूनी लावी त्यांना सारे स्थितप्रज्ञाचे कवच तूटते,  अहंकार तो जागृत होता शब्दाने परि शब्द वाढते,  वादविवाद हा होऊन जाता शब्द करिती अघाद मनी,  होवून जाते जखम तयांची काल […]

ऋणानुबंधन

ठाऊक नव्हते कालपावतो नांव तुझे आणि गांवही क्षणांत जुळले अचानक परि नाते आपुले जीवनप्रवाही   उकल करितो जेंव्हां ह्याची ओळख पटते माझ्या मनां तेच रुप अन तीच मूर्ती पूर्व जन्मीच्या खाणाखुणा   असेल हे जर ऋणानुबंद आणेल एका छायेखालीं साथ देऊन अनुभऊ सुख दुःखे ही जीवनातली   डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०

शिळा झालोल्या अहिल्या

आजही बऱ्याच अहिल्या     पडल्या शिळा होऊनी कांहीं पडल्या वाटेवरी         कांही गेल्या उद्धरुनी ।।१   कित्येक होती अत्याचार     अबला स्त्रीयांवरी उध्वस्त करुनी जीवन        शिळा त्यांची करी ।।२   काय करील ती अबला    डाग पडता शिलावरी दगड होऊनी भावनेचा   फेकला जातो रस्त्यावरी ।।३   भेट होता तिची अवचित्    कुण्या एखाद्या रामाची शब्द मिळता सहाऱ्याचे      अंकुरे फुटती आशांची ।।४ […]

आत्म्याची हाक

उचंबळूनी येतील शब्द,  हृदयामध्ये दडले जे  । संदेश असता सर्वांसाठी,  कुणी न म्हणतील ते माझे  ।।१ जे जे काही स्फूरूनी येते,  जेव्हा अवचित समयी  । हृदयामधली हाक असे,  ठरते आनंद दायी  ।।२ ‘आनंद’ आहे कोणता हा,  अन् येई कोठूनी  । अंतर्यामी सर्वांच्या ,  सदैव राही  बैसूनी  ।।३ बाहेर पडूनी झेप घेई   दूजा हृदयावरी  । तेथेही जो […]

आई

कशासवे तुलना करुं गे आई, तव प्रेमाची कां शब्द न सुचतां म्हणू तुजला,    ‘ प्रेमची ‘  ।।१ वात्सल्याची देवता, करुणा दिसे नसानसातूनी हात फिरवीता ज्याचे वरती, ह्रदय येते उचंबळूनी ।।२ जेव्हां पडते संकट, आठवण करितो आपली आई विश्वासाचे दोन शब्द,  उभारी त्यासी देई  ।।३ नऊ मास असता उदरीं, शक्ति तेज आणि सत्व देई ते ह्याच ईश्वरी […]

खरे श्रेष्ठत्व

कुणी म्हणावे श्रेष्ठ कुणाला   ।    मानव हा आत्मस्तुती करतो   ।। कुणा न येती भाषा बोली    ।    हीच गोम हा जाणून घेतो  ।।   निसर्गाने उधळण केली  ।  अनेक गुणांची   ।। मानवाच्या हाती लागली   ।   ‘कला’ कल्पकतेची   ।।   विचारांच्या झेपामधूनी  ।    आकाश पातळ गाठले   ।। प्रगतीच्या ह्या छलांगानी  ।    श्रेष्ठत्व  ठरवियले   ।।   दुर्बल केले इतर […]

मातृत्वाची कन्येस जाण

आई होवून कळले मजला,  कष्ट आईचे आज खरे स्वानुभवे जे जाणूनी घेई,  तुलना त्याची कोण करे….१ नवूमास तू जपला उदरी,  क्षणाक्षणाला देवूनी शक्ती बाह्य जगातून शोषून सारे,  सत्व निवडूनी गर्भा देती….२ देहावरी अघांत पडता,  झेलूनी घेई सारे कांहीं बाळ जीवाला बसे न धोका,  हीच काळजी सदैव राही….३ संगोपन ते करिता करिता,  हासत होती अर्धपोटी तू सूखी […]

तुमचे यशस्वी कर्म

कसा, काय, कोण खेळला    बघत नाही कुणी खेळातील यश अपयशच्या    राहतात फक्त आठवणी   ||१|| मरून गेला नाटककार तो    नावही गेले विसरूनी जिवंत आहे आजही नाटक    रचिले होते, त्यांनी    ||२|| जगास हवे कर्म तुमचे    नको तुमचे जीवन पशूसही जीवन असते    मरतो तो तसाच येवून    ||३|| वाल्याने केले खून    लोक विसरूनी जाती आजही वाचता रामायण    कौतूक त्याचे करिती […]

1 2 3 4 168