मेरी

अंगावरच्या सगळ्या कपड्या सोबत माझ जानव आणि बोटातली अंगठी पण त्यांनी काढून घेतली . पायघोळ गाऊन सारख काहीतरी अंग झाकायला वस्त्र दिल अन मी ICCU मध्ये दाखल झालो . गाडी मेन गेट मधून येताना ,गेट वरल्या सेक्युरीटी पासून ‘कॉपोरेट स्मायीली ‘ सुरु झाल्या ,त्या थेट डिस्चार्ज मिळे पर्यंत !
रुटीन चेकप साठी आणि काल थोड छातीत जळजळल होतो म्हणून आलो होतो . ब्लड टेस्ट साठी दिल . मेडिसिन च्या डॉक्टरांनी ‘ थोड थांबा ‘ अशी सूचना दिली होती . वेळ होता म्हणून कॉफी घ्यायला गेलो . मला बेंगलोरची कॉफी खूप आवडते . फोन वाजला डॉक्टर बोलावत होते . कॉफी सोडून पळालो .
“डॉ .चंद्रा ECG साठी वाट पहात आहेत ! “मेडिसिनच्या डॉ केडिया म्हणाल्या .
ECG नॉर्मल नव्हता . मुलान पैसे भरले . अन admit झालो . अन्जिओग्रफि झाली . प्लास्टी दुसरे दिवशी झाली . बेड अटेनडट काही नर्स पोरी ‘गुड मोर्निंग ‘ ‘गुड नाईट ‘ गोळ्यांचा डोस देताना किवा IV लावताना म्हणायच्या . चेहऱ्यावर तेच ‘सौजन्य साप्ताहातल ‘ स्माईल ! ‘ झुटाहि सही — पण बर वाटायचं . कधी कधी वाटायचं त्या खूप मना पासून आपली सेवा , देखरेख करतायत . फक्त पगाराच्या चार दिडक्या साठी नाही .
त्यांच्यात एक छोटी (उंचीला ) मेरी होती. गळ्यात नाजूकसा ‘क्रूस ‘ घालायची . एक दिवस मी कॉफी पॉट मागवला होता . मुलगा भेटीला यायचा त्या सुमारास मी कॉफी मागवायचो . मग आम्ही दोघे मिळून कॉफी घ्यायचो . आज तो आलाच नाही . शेजारी मेरी BP घेत होती .
“Merry, If U don’t mind ,shall we have a cup of coffee . pl. join me .”
“Thanks , Baba for the offer . But its against The rules of this HOSPITAL. “माहित नाही अनोळखी लोक मला ‘बाबा ‘ का म्हणतात ! जनरली काका ,नाहीतर आजोबा म्हणून संबोधल जात .
एक दिवस या मेरी न कहर केला . सकाळच्या ब्रेकफाष्ट ला सुरवात करणार होतो . कुठून कोणास ठावूक मेरी घाईत पळत आली . खाण्या सोबत एक मिठाचा ,आणि एक साखरेची छोटस पाकीट यायचं . तिने ती दोन्ही पाकीट घेतली आणि पळून गेली . चरफडत तो बेचव नाष्टा उरकला .
“बाबा , तेरेको BP है और डायबीटीज है ! कायकू ये नमक ,शक्कर खाता ! इसलिये ये लेके मै सुभे भागी ! मेरे पापाको भी BP ,Daibetis था ! सुंता नही था ! तब भी मै ऐसाच करती थी ! अब पापा चला गया God के पास ! ” दुपारी तिने मला सांगितले .
“Sorry Baba!” ती मंद हसत म्हणाली .
मला मुलगी असतीतर तिने असेच केले असते ! माझ्या मनात विचार चमकून गेला .
या चार दिवसातल्या दिवाखान्याच्या वास्तवातला हा सर्वात सुंदर क्षण ! कारण माझ्या नजरेतला ‘बाप ‘ खोटा नव्हता ,आणि तिचे ते स्माईल’ कॉर्पोरेट ‘ नव्हते .
डिस्चार्ज दिवशी तिला खूप शोधली . नाही भेटली . तिच्यासाठी घेतलेले चोक्लेट FOR MERRYचे छोटे स्टीकर लावून तेथील काऊटर वर ठेवून आलो . God Bless U !!
— सु र कुलकर्णी.
आपल्या प्रतिक्रियांची वाट पहातोय. पुन्हा भेटूच . Bye .


About सुरेश कुलकर्णी 67 Articles
मी सुरेश कुलकर्णी. . साधारण कथा , लेख ,जुन्या सिनेमाच्या (हिंदी )गण्यावर माझे लिखाण असते . एखादे छानसे पुस्तक वाचण्यात आले तर त्यावर हि लिहतो . माझ्या वाचकास एक नम्र विनंती माझे लिखाण आवडले तरी ,आणि नाही आवडले तरी जरूर कळवा माझ्या लिखाणाचा पोत त्या शिवाय सुधारणार नाही .माझे सर्व लिखाण काल्पनिक असते .

महासिटीज…..ओळख महाराष्ट्राची

सोलापूर घोंगड्या

सोलापूर जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ १४ हजार ८४५ चौरस किलोमीटर आहे.

सोलापूर जिल्ह्यातल्या ...

महाराष्ट्राची आयटी अनुकूल शहरे

भारतीय माहिती तंत्रज्ञान क्षेत्रातील व्यावसायिक संघटना नेस्कॉमच्या (नॅशनल असोसिएशन ऑफ ...

श्रध्दास्थान मुक्तागिरी

विदर्भातील अमरावती जिल्हयात मुक्तागिरी हे निसर्गरम्य तसेच जैनधर्मीयांचे महत्त्वाचे धार्मिक ...

करवीरनगरी अर्थात कोल्हापूर

करवीरनगरी अर्थात कोल्हापूर जिल्ह्यास ऐतिहासिक, सांस्कृतिक, सामाजिक, शैक्षणिक वारसा लाभलेला ...

Loading…