बोधकथा
सत्याची अनुभूती
आनंदनगर गावातील एक आंधळा स्वतःच्या अंधपणाला अतिशय कटाळला होता. कोणीही भेटल्यावर तो प्रत्येकाला म्हणायचा, 'मला प्रकाश दाखवा. मला त्याची चव घ्यायची आहे. मला त्याचा स्पर्श हवाहवासा वाटतो आणि मला प्रकाशाचा आवाजही ऐकवा.
त्यावर लोक त्याला सांगायचे की 'प्रकाशाची चव घेता येत नाही, त्याचा आवाज ऐकू येत नाही आणि त्याला स्पर्शही करता येत नाही. पण त्याला ते पटत नव्हते त्याचा हट्ट चालूच असे. त्याच्या या मागणीला गावातील ... >>>
वचनामृत
तेचि वायूचे स्फुरण ठेले| आणि उदक सहज सपाटलें| तरी आता काय निघाले| विचारी पां ||
वारा थांबला तर पाण्यावरचे तरंग नाहीसे होतात आणि पाणी स्तब्ध होते म्हणजे स्थिर होते. तेव्हा त्या पाण्यात काही नष्ट होते कां? नाही पाणी जसेच्या तसेच असते. त्याचप्रमाणे आत्म्याचे असते.
— संत ज्ञानेश्वर
