समीर गायकवाड यांच्याविषयी...
समीर गायकवाड हे अनेक विषयांवर इंटरनेटवर लेखन करत असतात. त्यांचे लेखन अतिशय वास्तववादी असते. गायकवाड यांना विषयाचे कोणतेही बंधन नाही. ते जसे वैचारिक लेखन करतात तसेच चित्रपटांची परिक्षणेही लिहितात. समीर गायकवाड हे सोलापूरचे रहिवासी आहेत.

वीज

काळ्या ढेकळातून रान तुडवून बांधाच्या कडंला रुख्माईची समाधी होती. म्हातारा अन्याबा तिथं दिसभर बसून ऱ्हायचा. रापलेला तांबूस चेहरा, अनेक दिवसापासून डोईला तेल ठाऊक नसलेले विस्कटलेले केस, डोळ्याच्या गारगोटया झालेल्या, कोरडे ठाक पडलेले करडे काळपट ओठ, पसरट नाकाच्या टोकावर पडलेले लाल तांबडे ठिपके, कपाळावर समांतर रेषेतल्या सात आठ आठ्या, खाली झुकलेल्या दाट पांढऱ्या मिशा, दाढीचं वाढलेलं पांढरं […]

नव्या दमाचा इराणी सिनेमा …

सद्यकाळात जगभरातील सिनेमा कात टाकतो आहे. अनेक स्थित्यंतरे त्यात येताहेत. छोटेसे कथाबीज असणारे नानाविध विषय असणारे चित्रपट केले जाताहेत. अनेक आशय जे चित्रपटाचा कथाविषय समजले गेले नाहीत त्यावरही चित्रपट निर्मिती केली जाते आहे. हा बदल सुखावहही आहे आणि विचारप्रवण आहे. क्रियाशीलतेवर जास्त लक्ष असणारे कमी बजेटचे चित्रपट बनवून आपलं म्हणणं जगापुढे मांडणं हा नवा फंडा मागच्या […]

एक उनाड दिवस

“हिडगा-हिडग्याची व्याली गाय, खांद्यावर वासरुं, जत्रेला जाय….. ” माझी आई, आजी तिच्या संभाषणात ही म्हण अधून मधून वापरायची. तेंव्हा काही अर्थ कळत नसे. पण आता तिचा अनुभव येतो. बेफिकीर उनाड माणसाला कशाचीही काळजी नसते, तो आपलं खुशाल फिरत राहतो. हे वेड त्याच्या डोक्यात इतकं भिनलेलं असतं की गोठ्यात गाय जर व्यालेली असली तर तो पठ्ठ्या तिचं […]

उद्या

काजव्यांची गर्दी दारी तुझ्या असली तरी, तारांगण उद्याचे माझेच असणार आहे. सूर तुझे जरी लागले खास असतील तरी, मुक्त बंदिशी उद्याच्या मीच गाणार आहे. तोरणे फुलांची लागली तुझ्या घरी तरी, बाग फुलांचा उद्या माझाच असणार आहे. रचून घे कवने खोट्या शब्दांची किती तरी, शब्दांना वेसण उद्या मीच घालणार आहे. कैफ वाऱ्याचा साजरा कर भरभरून उरी, दिशा […]

८९व्या ऑस्कर सोहळ्यातील चित्रपटांचा आस्वाद – ‘ऑस्करायण’…

जगभरातील चित्रपटसृष्टीशी निगडीत असलेल्या प्रत्येक व्यक्तीचे उत्तुंग स्वप्न असणारा ‘ऑस्कर’ वितरण सोहळा २७ फेब्रुवारीस पार पडला आणि शिगेला पोहोचलेल्या उत्सुकतेची सांगता झाली. लॉस एँजिलिसच्या डॉल्बी थिएटरमध्ये हा भव्यदिव्य सोहळा रंगला होता. कोणाला किती नामांकने मिळाली, कोण बाजी मारणार आणि ‘अॅण्ड दी ऑस्कर गोज टू …’ या प्रश्नांना पूर्णविराम देण्याचे काम ८९ व्या ऑस्कर सोहळ्याने चोख पार […]

वळवाचा पाऊस….

दूरवर उडणारया टिटव्यांचा टीटीवीटीव टीवचा आवाज, चिंच लिंबांच्या झाडांतून मधूनच येणारा होल्यांचा आवाज अन जोडीला सुतार पक्षाची टोकटोक इतकं सोडल्यास दूरवर कुणीच बोलत नसतं. कंटाळवाणं झालेलं निळं आकाश बगळ्यासारखं मान वाकवून मातीकडे सुकल्या ओठांनी बघत असतं. वितळत्या उन्हात आभाळाकडे तोंडे करून झाडे मुक्याने उभी असतात. झाडांची थरथरणारी सावली मागेपुढे होत असते, कवडशांचे डाव मातीत उतरवत असते. […]

सवाल

एका प्रश्नाचे उत्तर शोधित निघालो होतो तेंव्हाची ही कथा….. उत्तराच्या शोधात हातोडयाने राजकारणी लोकांच्या डोक्यात खिळे ठोकले तेंव्हा सर्वांचेच रक्त लाल निघाले, भगवे, हिरवे वा निळे अन्य कुठल्या रंगाचे रक्त कुठेच दिसले नाही. देशाच्या नकाशात कुठे भाषा, प्रांत, जात, धर्माची कुंपणे दिसतात का बघावीत म्हणून दुर्बीण घेऊन बसलो, पण कोण्या राज्यांच्या सीमांवर कसलीही कुंपणे दिसली नाहीत. […]

‘काशी’ची होळी….

तो दिवस होळीचाच होता. “अरे आज नही पिऊंगी तो कब पिऊ ? सालभर पडून असते कधी काही बोलते का ?” जळता प्रश्न विचारणारया काशीच्या हातात होळीची ‘विशेष’ सिगारेट असते. नशेने भरलेल्या डोळ्यांनी आणि किंचित कंप भरलेल्या आवाजात तिचे लेक्चर सुरु झालेलं.. “हे बघ, मी कधी अशी नशा करते का ? नसीमा अम्माने पिने दी तोच मै […]

सुटका…

नित्य सराईतपणे रखेलीकडे यावं तसं चंद्र रात्रीच्या दारापाशी येतो, सोबतीला कधी चांदण्यांचा चमेली गजरा आणतो तर कधी तारकांचा गुच्छ ! चंद्रवेडी रात्र तासकाटयाच्या चौकटीवर एका हाताने रेलून क्षितिजाच्या तोरणाखाली उभी असते. इच्छा असो, नसो आपल्या बिजवर देहाला तिला सजवावं लागतं, कधी मदालसेची उत्तानता तर कधी मेनकेचा उन्माद डोळ्यात रंगवावा लागतो. अंधार जसजसा वाढत जातो तसा चंद्र […]

कबुलीजबाब

तू परतून कधी आली नाहीस म्हणून काय झाले ? तू आहेस माझ्या रोमारोमात नसानसातून वाहणा-या उष्ण रक्ताच्या गतिमान प्रवाहात. गहिरया स्पर्शाच्या तरल संवेदनेत. स्मृतींच्या चैत्रबनात, वर्तमानाच्या ग्रीष्मबंधात तू आहेस आणि भविष्याच्या शिशिरागमनातही तूच असशील. माझ्या अस्तित्वाच्या चैतन्यकळांत तुझं असणं सामील आहे. अपराधाचा इतका कबुलीजबाब पुरेसा आहे, नाही का ? — समीर गायकवाड

1 2 3 13