समीर गायकवाड यांच्याविषयी...
समीर गायकवाड हे अनेक विषयांवर इंटरनेटवर लेखन करत असतात. त्यांचे लेखन अतिशय वास्तववादी असते. गायकवाड यांना विषयाचे कोणतेही बंधन नाही. ते जसे वैचारिक लेखन करतात तसेच चित्रपटांची परिक्षणेही लिहितात. समीर गायकवाड हे सोलापूरचे रहिवासी आहेत.

निद्रापुराण ….

झोप सर्वांना हवीहवीशी असते, नीटनेटकी झोप नसेल तर माणसे बेचैन होतात. डुलकी, झापड, पेंग ही सगळी झोपेची अपत्ये. ‘कुंभकर्ण’ हा झोपेचा देव आहे की नाही हे ज्ञात नाही पण ‘निद्रा’ नावाची देवी अनेकांना प्रिय असते. झोपेच्या सवयी, झोपेचे प्रकार, झोप येण्याच्या घटनास्थिती देखील व्यक्तीपरत्वे भिन्न असतात. वेगवेगळ्या ठिकाणी, विविध अवस्थेत येणाऱ्या झोपांचे एक स्वतंत्र निद्रापुराण लिहिले […]

हिशोब ….

पैंजणसाज गीतांना चढवताना रागदारीस नकळत भुलवशील, पण चुरगळून पडलेल्या मोगरयास कसे हाताळशील ? पानात अडकलेल्या गंधवेणा वाऱ्याच्या अल्वार सोडवशील, पण उधळून विखरलेल्या परागकणांना कसे आवरशील ? डोहात रुतलेल्या चांदणचकव्यास हलकेच विरघळवशील, पण डोळ्यात उतरलेल्या धुंदचांदण्याचे काय करशील ? मेघांत अडकलेली स्वप्नांची किरणे अलगद सोडवशील, पण दिल्या घेतल्या आणाभाकांचे प्रतिबिंब कसे पुसशील ? गद्दार वचनांना सुक्तात गुंफताना […]

खोज ….

कहां रहती हैं जिंदगी आजकल, न कोई खबर ना कोई पता. न जाने कहां और कब चली गयी पता ही नही चला ! जब मैं ना चांद देखता हूं ना तुम सुरज देखती हो. तुम्हे अपनोंसे फुरसत नही और मुझे कामसे ! कहा गये मेरे हिस्से के वो लम्हे ? याद करो आखिरी बार हम एक […]

आस…

आकाशाच्या देहात खुलती मेघांची झुंबरे निळाईत विहरती आठवणींचे पक्षी डोळ्यात उतरुनी शोधिती तस्बीर तुझी मोरपंखी, नजरेतला आरस्पानी मेघमल्हार किनखापी ! कललेला सूर्य माथ्यावरुनी गाई तुझीच विराणी. अजुनि दिशा धुंदलेल्या तुझ्या त्या अबोली देहगंधाने भेगाळल्या मातीच्या अंकुरात दिसशी तू गायीच्या दमट डोळा न पुसले तुझे ठसे शुष्क पाऊलवाटेवरचे नुठले तरंग थिजलेल्या सैरभैर वाऱ्यावर अवचित तू येशील परतुनी, […]

सूर्यास्त….

अस्ताला जाणारा सूर्यच मंदिरांच्या सोनेरी शिखरांवरून अलगद कलतो, घुमटांच्या उत्तुंग मिनारांहून क्षितिजात उतरतो. पश्चिमेच्या लाल नभांत विरतो, तुळशीच्या शीतल दिव्यात अन देव्हारयातील निरंजनात तेवतो. पक्षांच्या घरटयात शिणलेली पाठ टेकतो, झाडांच्या ढोलीत बिछाना अंथरतो, प्रेयसीच्या दुखरया पापण्यात ओला होतो, भकाकत्या चुलीच्या अर्धविझल्या निखारयांना फुलवतो. डांबरी सडकांवर अंधार शिंपडून शेत शिवारातील गवतफुलांवर, पीकपाण्यावर जीव टाकून पुढे जातो. निशिगंधाच्या […]

अंगाई …

झुले चिंचेखाली झोळी, निजे आनंदे सानुली रुणुझुणू गाई वारा, फुले नाजूक डोलती शिवारा दंगता मेघ जलद सावळे, बिलोरी नभ भोवळे सावल्यांचे उंच हिंदोळे, भुरळूनि जाती डोळे डुले पानांची अल्वार नक्षी, झिंगूनि जाय पक्षी पान गिरकी घेऊनि आल्हाद, झेप झोळीमधे घेई फांद्यातून कौतुके बघे पांडुरंग चित्त होऊनी दंग वैरी दिस येता डोईवरी, छकुली भुके होई बावरी माय […]

नऊशे वर्षापासून साजरी होणारी एक अनोखी यात्रा !

तथाकथित मोठ्या शहरातले सृजन माझ्या सोलापूरला बरयाचदा नाके मुरडतात, टवाळकी करतात. मी देखील कधी कधी वैतागुन जातो. काही जण तर माझ्या सोलापूरला एक मोठ्ठं खेडं म्हणून हिणवतात ! मी म्हणतो, “ठीक आहे ! खेडं तर खेडं ! खेड्यात काय माणसे राहत नाहीत का ? खेड्यातल्या माणसाला आपण गावंढळ वा खेडूत म्हणतो. त्या नुसार आम्ही खेडवळ माणसं […]

संभाजीराजे – वादग्रस्त मुद्द्यांची एक चिकित्सा

आपल्याकडे स्वतःच्या राजकीय, जातीय फायद्याच्या गणितानुसार इतिहासाच्या चिंधडया उडवण्याचे काम सर्रास केले जाते. छत्रपती संभाजीराजांच्याबद्दल तर तीन शतकापासून हा उद्योग सुरु आहे. त्याचीच एक चिकित्सा… ऑक्टोबर १६७६ पासून शिवछत्रपतींचा मृत्यू झाला तोपर्यंत संभाजीराजे रायगड परिसरात आले नव्हते. असं ऐतिहासिक साधनं दर्शवतात तरीही मल्हार रामरावाची बखर, इंग्रजी वार्ताहराच्या नोंदी आणि आदिलशाही इतिहासातील बुसातिन-उस-सुलातिन या तीनऐतिहासिक साधनानुसार संभाजीराजांनी […]

स्त्रीशोषणाचा दैवी ‘देखावा’….

आज पौष पौर्णिमा. सौंदत्तीतले देवदासी आणि जोगते तिला ‘आहेव पौर्णिमा’ म्हणतात. मार्गशीर्ष पौर्णिमेला इथे ‘रांडाव पुनव’ म्हटले जाते. यांच्या नावावरूनच अर्थ ध्यानात येतो. यल्लम्माचे वैधव्य सूचित करण्यासाठी तिची मानवी प्रतिनिधी असलेल्या जोगतिणीचा रांडाव पुनवेला गावाबाहेर जाऊन हातातल्या बांगडय़ा फोडायच्या व आहेव पुनवेला पुन्हा भरायच्या. या काळात यल्लम्माला सोडलेल्या जोगतिणी आणि जोगते (पुरुष) विशिष्ट कर्मकांड पार पाडत […]

सोय

कौरव पांडवांच्या द्यूतात बोली लागलेल्या द्रौपदीसारखे नशीब सर्वांचे नसते, कपडे उतरवण्यासाठीच जिथे जन्म घ्यावा लागतो, तिथे श्रीकृष्ण कायमस्वरूपी रजेवर असतात. देवांच्या भाकडकथा विरल्या की भयाण वास्तवातून प्रसवतो वेदनांचा कभिन्न काळ. जिथे उस्मरत्या दिशांच्या भिंतीत देहाची कलेवरे राजरोसपणे चिणली जातात पंक्चरलेल्या अवयवांवर मेकअपचे भडक लेप थोपलेले धगधगते जिवंत शरीर त्यात गोठत जाते… खोक्ल्यांच्या उबळा, बिड्या सिगारेटींचे धूर, रॉकेलच्या उग्र […]

1 2 3 9